Zamknij
  • Dłonie gwałtownie zakrywające oczy
    nie wystarczą aby wymazać
    martwych aktorów
    z trzeszczących ekranów.

    Jak to wszystko się kręci!
    Oślepiające światła wypalają nam oczy
    gdy kobieta w długiej blond peruce
    zaprasza nas na drinka,
    aktor mocno poturbowany we wraku samolotu
    przewraca oczami reagując na żart.
    Oni żyją.

    Zza ekranu krzyczą
    dźwięki przepełnione lękiem
    chyba aktorzy porzucili
    uświęcony scenariusz
    może to ich palce
    spowalniają taśmę

    Zapłaciliśmy za wstęp
    więc nikt nie chce stąd wychodzić.

    Lawina ciał i twarzy
    ręce stają się różdżkami
    zaklinającymi w szpetnych tych
    co nie zasługują, by żyć.
    To my jesteśmy szpetni, „nienagrywalni”
    Którzy nie zasługują by żyć.
    Martwi aktorzy popisują się przed nami
    jak magicy wyczarowują
    życie: my zahipnotyzowani.
    Nawet nasze piski przerażenia
    są amatorskie, „nienagrywalne”.
    My, którzy nie zasługujemy, aby żyć, żyjemy
    wciąż.

     

    Wiersz Joyce Carol Oates ze zbioru "Anonymous Sins & Other Poems" (1969), tł. Marcin Kulwas i Tomasz Wiśniewski.

     

    Wykonawcy:

    Rafał Alchimowicz - tancerz

    Aleksandra Foltman - tancerka

    Tatiana Kamieniecka - choreografka

    Adrian Kulesza - tancerz

    Marcin Kulwas - producent, autor scenariusza i muzyki

    Agata Mieniuk - aktorka

    Kalina Porazińska - tancerka

    Magdalena Płaneta - reżyserka