Zamknij
  • na koniec
    tygodnia
    oszołomiona upływem
    krwi
    leżę przed nim
    na chodniku
    z oczami nagrzanymi jak żarówki
    za półprzezroczystymi
    kobiecymi powiekami
    powiekami cienkimi jak abażur z najznakomitszej
    rozświetlonej skóry

    kobiety tracą za dużo krwi
    i z tego powodu ich wywody
    trudno traktować poważnie
    stają się półprzezroczyste
    i widzą za dużo
    chłoną przez swoją nadwrażliwą
    skórę:
    przekleństwo instynktu

    tracą tyle krwi
    by zapisując wszędzie swe imiona
    naznaczać miasto
    jasną schnącą czerwienią

    dopada nas przeznaczenie
    udajemy ból
    a potem rzeczywiście
    go odczuwamy
    na przemian kłamiemy i mówimy prawdę
    to wina naszych mózgów
    osłabionych krwawieniem ciał
    czujemy jak krew sączy się z nas powoli
    i wtedy dopada nas przeznaczenie
    tak często

     

    Wiersz Joyce Carol Oates ze zbioru "Love and Its Derangements: Poems" (1970), tł. Marcin Kulwas i Tomasz Wiśniewski.

     

    Wykonawcy:

    Rafał Alchimowicz - tancerz

    Aleksandra Foltman - tancerka

    Tatiana Kamieniecka - choreografka

    Adrian Kulesza - tancerz

    Marcin Kulwas - producent, autor scenariusza i muzyki

    Agata Mieniuk - aktorka

    Kalina Porazińska - tancerka

    Magdalena Płaneta - reżyserka